Az önce eski diskimde bir şey ararken çok eski fotoğrafları buldum bazılarımız aramızda yok çünkü ömürleri yetmedi, bazıları yanımızda yok çünkü yaşarken kaybettik kendilerini...

Fotoğraflarda şunu gördüm çok az şeyimiz varmış ama çok büyük gülüşlerimiz varmış. Her fotoğrafta gülüyoruz, sarılıyoruz.Belki alan çok dardı mesafeler kısaydı belki mesafeler uzaktı ama kalpler çok yakındı bilmiyorum ama yokun içinde çok olmuş kalplerimiz varmış.Bu evin ışığının eskisi gibi yanması için eminim hepimiz herşeyimizi verirdik ama yitirdik... Hemde herşeyimizi zamanla yavaş yavaş yitirdik. Hemde yaşarken...

Bazen zaman geçiyor diyorlar bense zaman geçmiyor ölüm yaklaşıyor diyince ortalık buz kesiyor. Anlaması çok zor geliyor biliyorum ama çok net ve basit bir son var hepimiz için. Hepimiz bunca çalışma çaba ve eşyayı almak için kırk takla attığımız günleri; evi, arabayı geride bırakıp küstüm istemiyorum herşeyden vazgeçtim dercesine arkamıza bile bakmadan gideceğiz. Hemde yapa yalnız gideceğiz. Aramızda benim gibi zengin olarak gidenlerde olacak. Hemen aklınıza ev araba para geldi değil mi yok yok alakası yok eşi, kızı, annes,i babası, kardeşi, yeğeni, abisi gibi olanları, can ciğer arkadaşları kısaca sevdikleri (listede eksik olanların çoğu akrabası olsada)... Zamanı gelince arkamıza bakmadan gideceğiz hepimiz hemde o arsa hissesi için kavga ettiğin akraban gelicek koşarak cenazene, arkadan duyanlar Allah affetsin diyecek dünyanın en kötü insanı bile olsan senin gibiler dua edicek sana. Bıraktığın anılar için bir kaç resim saklanacak albümlerde sonra taki usb bellek bozulana kadar sonra oda kalmayacak. şaka gibi geliyor değil mi? Bir düşünün babanızın dedesini tanıyor musunuz? tanımıyorsunuz ismini bile bilmiyorsunuz büyük ihtimal peki mezarı nerede? onuda bilmiyorsunuz haklısınız ama şunu bilin o dedenizde kardeşiyle arsa tarla tapan belki kazma , tavuğunuz bahçeme girdi kavgası yaptı =) yanında götüremediği herşey için kalp kırdı veya gönlü büyüklük etti bilmiyoruz bilemeyeceğiz ama tek bildiğim AN diye bir şey var ve bu AN ları ANILAR ile doldurmaya çalışmalıyız. Eksikler hep olacak oda onların eksikliği =) diyip geçelim...

Geride bıraktığımız bütün güzel anılara sebep olan bizi biz yapan veya biz olmamızı sağlayan herşeye , herkese kocam TEŞEKKÜR etmek istiyorum.

İyiki varsınız veya artık iyiki yoksunuz. Biz böyle iyiyiz ve hep iyi kalacağız. Çünkü iyilik bizim içimizde...